Jan Smit als collega

De veldwerkbegeleiding tijdens de Sorbas excursie Ik heb Jan Smit van nabij als directe collega meegemaakt sinds 2007 toen ik naar de VU terugkeerde. Jan had toen net een aantal jaren al het onderwijs van de afdeling sedimentologie in de  lucht gehouden en was zeer blij dat er na zo’n lange periode  weer sedimentologie-stratigrafie versterking kwam. In de periode tot zijn pensionering heb ik de sterktes, zwaktes, voorliefdes en afkeren van Jan ontdekt.

Opvallend is zijn brede geologische oriëntering en zijn voorliefde voor veldwerk gericht onderzoek, twee eigenschappen die men steeds minder tegenkomt binnen de harde aardwetenschappen. Voorts heeft hij een groot zwak voor vernieuwend fundamenteel onderzoek, een tak van sport waarvoor slecht financiering te krijgen is bij de “trendy topics” volgende fondsenverstrekkers. Het was dan ook een van Jan ‘s frustraties dat hij geen geld meer kreeg voor het soort onderzoek waar hij goed in was en wereldberoemd is geworden. Keer op keer toonde Jan zijn afkeer dan ook van de management cultuur en de daaraan gepaarde controle mentaliteit die langzaam maar zeker was binnengedrongen in de onderzoeksorganisaties en zeker ook de universiteit. Voor iemand die gestreden heeft voor de democratisering van het onderwijs en onderzoek binnen de universiteiten moet dit dan ook een zeer frustrerende ervaring zijn geweest, het langzaam maar zeker zien verschuiven van een onderzoeker/student georiënteerde universiteit naar een manager/doelstellingen gerichte instelling. In het veld was Jan op zijn best en verbaasde hij niet iedereen met zijn zeer rijke geologische ervaring, maar ook met zijn plantkundige voorliefdes, de paddenstoelen, en zijn kookkunsten. De maaltijden door hem op tafel gezet waren altijd van uitzonderlijk hoge kwaliteit, maar het nadeel was altijd de afwas aangezien Jan vrijwel altijd alle potten en pannen die aanwezig waren wist te benutten voor het vervaardigen van de maaltijd. Een zeer goede collega is reeds met pensioen gegaan, maar we hopen nog lang van zijn kennis gebruik te kunnen maken tijdens excursies en veldwerken. We zien ook met hoge verwachtingen uit naar het grote boek dat hij nu aan het schrijven is waarin alle door hem verzamelde kennis over drastische veranderingen in de aardgeschiedenis en alle processen die daarmee samenhangen zullen samenkomen. Ik wens Jan een heel mooi lang pensioen met veel geologie en een rijkelijk gedekte tafel.

 

John Reijmer (Amsterdam)

30.10.2013

Veldwerk Albarracin 2010In het veld