Fotoserie afscheid Kees Biermann

Op vrijdag 9 maart nam Kees Biermann afscheid van Aardwetenschappen op de VU, omdat hij met pensioen gegaan is. Na een oproep op de LinkedIn en Facebook groepen van Aardwetenschappen kregen we heel wat foto’s binnen. De bijgaande presentatie draaide op de achtergrond tijdens het afscheid en ook heeft Kees de hele serie foto’s digitaal gekregen. Erg leuk, dat vond Kees zelf ook! Omdat het zoveel foto’s zijn, zijn het drie (pdf) bestanden geworden.

Deel1
Deel2
Deel3

 

 

Pilsemannetjes

Het is begin juli 1980. De foto is genomen in het Massif de Saint Barthélemy in de Franse Pyreneeën, het promotiegebied van Cees Passchier, die omhoog wijst naar de ontsluitingen waar we nog heen moeten. Cees was in de eindfase van zijn promotieonderzoek naar ‘pseudotachylieten’, gesteenten die bij zeer snelle schuifdeformatie door de wrijvingswarmte gedeeltelijk opsmelten en de smelt in het nevengesteente injecteren.

Links op de foto staat zijn promotor, professor C.G. Egeler, hoogleraar Algemene Geologie van de Universiteit van Amsterdam. Egeler was een dag eerder vanuit Amsterdam ingevlogen en had zijn intrek genomen in een hotel in Tarascon. Zelf was ik samen met mijn zwager en ‘meeloper’ Joost, die rechts op de foto staat, per auto gearriveerd vanuit Zuid-Spanje en we hadden ons geïnstalleerd op de plaatselijke camping. We hadden vier weken veldwerk achter de rug in de Betische Cordilleren. Mijn eerste veldwerk als universitair docent bij de vakgroep Structurele Geologie van de UvA. Voor Joost en mij was de koelte van de Pyreneeën een verademing na de verzengende hitte van de Sierra de los Filabres en de Sierra de Almagro. De vrouw op de foto is een kennis van Egeler, die hij toevallig in het hotel in Tarascon was tegengekomen en die zich had aangemeld ons op deze veldtocht te vergezellen. Haar echtgenoot heeft de foto genomen. Lees verder>

Vijftien jaar terug… momenten van fragmentarisch geluk

Aardweek-logo

 

De Faculteit der Aardwetenschappen van de VU kende het wekelijkse bulletin Aardweek, vrijdagmiddag vers van de pers te verkrijgen. Leuk om eens te zien wat er 10-15 jaar geleden speelde. En uiteraard: 15 jaar voor de lancering van de site ‘veldwerkverhalen’ (maart 1997) opent Aardweek met veldwerkverhalen… Nou was dat wel vaker zo in de Aardweek, maar toch! Later volgen er meer Aardweek-scans!

Momenten van fragmentarisch geluk
Langzaam maar zeker beginnen de rode tinten de nieuwe weerkaarten van Erwin vanuit het zuiden van Europa weer te overheersen. Op de VU staan wegens (schaats?)tocht en barre koude gesloten deuren weer open en uit de kamers stroomt warm licht dat de strijd tijdelijk gewonnen heeft van de kille tl-verlichting in ruime mate de gangen op. Als je die kamers inkijkt, loop je op dit moment grote kans iemand aan te treffen die dromerig door het licht van de aangenaam snel aan warmte winnende zon in gedachten slechts fysiek aanwezig is op de VU…

Lees verder>

De ontsluiting

Een ammoniet uit de Heimans-collectie

Foto: NCB Naturalis

“Gewoon een niet zo beste afdruk van een ammoniet, niks bijzonders eigenlijk”, dacht ik nog. Ik wilde hem al weer wegleggen, maar dan draai je hem toch nog even om. En juist die achterkant maakte het fossiel ineens wel interessant. Daar stonden namelijk in potlood onder elkaar de volgende woorden en afkortingen te lezen: Schw Alb, zonnesteen, Witte Jura, 1913, (iets onleesbaars), Eningen en EHs.

Aan de niet zo beste afdruk van de ammoniet veranderde dit niets. Het is goed om te weten dat hij ergens ten zuiden van Stuttgart in Duitsland is gevonden en kennelijk van Boven Jura ouderdom. Dat betekent dat de documentatie van het object op orde is. En het jaartal 1913 doet er ook zeer zeker toe. Het allerbelangrijkste echter zijn die letters EHs. Dat is namelijk het monogram c.q. de handtekening van Eli Heimans (1861-1914). En de ammoniet maakt deel uit van de collectie die hij heeft nagelaten en die ik aan het ordenen ben: de collectie Heimans. Lees verder>

Waarom verzakte winkelcentrum ´t Loon?

De bodemverzakking onder winkelcentrum´t Loon, gemeten mbv radar interferometrie Afbeelding: © R. Hanssen, TU Delft

De bodemverzakking onder winkelcentrum´t Loon, gemeten mbv radar interferometrie Afbeelding: © R. Hanssen, TU Delft

Met de verzakkingen in winkelcentrum ‘t Loon in Heerlen werd Nederland weer eens fijn met de neus op de feiten gedrukt: wat onder onze voeten zit is niet altijd statisch. Er gebeurt daar van alles. Op kennislink.nl neemt VU-geoloog Marlies ter Voorde de verzakkende bodem in Heerlen onder de loep. Hoe komt het? Karst-, of toch gewoon een instortende mijngang? Een Aardwetenschappelijke whodunnit.